Op 28 december 2009 gaat de Nederlandse Dienstenwet in. Deze wet is nodig
om in Nederland de verplichtingen uit de Europese Dienstenrichtlijn te
regelen.
Wat verandert er door de Europese Dienstenrichtlijn en de Nederlandse
Dienstenwet?
De Europese Dienstenrichtlijn zorgt ervoor dat dienstverleners makkelijker
in andere EU-landen hun diensten kunnen aanbieden. Voor u als consument
betekent dit dat u meer keuze hebt. En dat de prijs/kwaliteit verhouding
beter wordt. Dienstverleners zijn bijvoorbeeld glazenwassers, aannemers,
installatiebedrijven en horecaondernemers.
Welke gevolgen heeft de Dienstenrichtlijn voor u als consument?
- U krijgt meer keuze en meer informatie over wat er te koop is.
- Dienstverleners zijn verplicht u bepaalde informatie te geven.
Bijvoorbeeld: naam en adres, het inschrijvingsnummer bij het
handelsregister, het btw nummer. Krijgt u deze informatie niet? Dan kunt u
klagen bij Consuwijzer. Consuwijzer speelt de klachten door naar de
Consumentenautoriteit. De Consumentenautoriteit kan er bij dienstverleners
op aandringen dat zij de juiste informatie geven aan consumenten. Zijn
consumenten niet tevreden over de informatie die een dienstverlener geeft?
Dan kunnen ze naar de rechter gaan.
- U kunt makkelijker informatie krijgen over de manier waarop u uw recht
kunt halen in de andere landen waar de Dienstenrichtlijn geldt. En over de
hulp die u daarbij kunt krijgen.
- U kunt bij het digitale Consumentenloket informatie krijgen over wetten
en regels over dienstverlening in Nederland en in andere EU-landen. Het gaat
dan om de regels voor consumenten. In Nederland valt het digitale loket
onder Consuwijzer.
Welke gevolgen heeft de Dienstenrichtlijn voor ondernemers?
- Dienstverleners moeten vooraf bepaalde informatie geven aan consumenten
en ondernemers die diensten kopen. Ze moeten bijvoorbeeld de volgende
informatie geven: hun naam en adres, het inschrijvingsnummer bij het
handelsregister, het btw nummer, eventuele garantievoorwaarden, de prijs van
de dienst.
- Dienstverleners kunnen via het digitale Dienstenloket informatie krijgen
over wetten en regels over dienstverlening in Nederland en in andere
EU-landen. Bijvoorbeeld over eisen en vergunningen. Het gaat dan om regels
voor dienstverleners. In Nederland valt het digitale loket onder Antwoord
voor Bedrijven. Daarnaast kunnen dienstverleners via Antwoord voor Bedrijven
digitaal alle vergunningen aanvragen die in Nederland nodig zijn. Alle
landen die meedoen, hebben zo'n digitaal loket. Zo wordt het gemakkelijker
om ook in andere landen diensten te verkopen. Dit is goed voor de
economie.
- Website van Antwoord voor
Bedrijven
In welke landen geldt de Dienstenrichtlijn?
De richtlijn geldt in alle landen van de Europese Unie. Dat zijn deze
landen:
- België
- Bulgarije
- Cyprus
- Denemarken
- Duitsland
- Estland
- Finland
- Frankrijk
- Griekenland
- Hongarije
- Ierland
- Italië
- Letland
- Litouwen
- Luxemburg
- Malta
- Nederland
- Oostenrijk
- Polen
- Portugal
- Roemenië
- Slovenië
- Slowakije
- Spanje
- Tsjechië
- Verenigd Koninkrijk
- Zweden
Daarnaast geldt de richtlijn in Liechtenstein, Noorwegen en IJsland.
Welke diensten vallen onder de Dienstenrichtlijn?
Dit zijn vooral commerciële diensten. Hieronder geven we een aantal
voorbeelden.
- Ambachtslieden. Dit zijn bijvoorbeeld timmerlieden, metselaars,
schoenmakers, schoorsteenvegers.
- Bouwdiensten.
- Diensten voor installatie en onderhoud van apparatuur. Bijvoorbeeld een
cv-installateur.
- Diensten op het gebied van toerisme. Bijvoorbeeld diensten van
reisleiders.
- Diensten op het gebied van accommodatie en eten. Bijvoorbeeld hotels,
restaurants, cateringbedrijven.
- Vrijetijdsdiensten. Bijvoorbeeld sportcentra en pretparken.
- De meeste vrije beroepen. Dit zijn bijvoorbeeld juridisch adviseurs,
belastingadviseurs, advocaten, architecten, ingenieurs, accountants,
taxateurs.
- Diensten voor ondernemingen. Dit is bijvoorbeeld kantooronderhoud,
managementadvies, organisatie van evenementen, incassodiensten,
reclamediensten.
- Informatiediensten. Dit zijn bijvoorbeeld websites en webportalen,
activiteiten van persbureaus, activiteiten van uitgeverijen en het
programmeren van computers.
- Diensten van bureaus die certificaten uitgeven of tests doen.
Bijvoorbeeld TNO.
Welke diensten vallen niet onder de Dienstenrichtlijn?
Dit zijn vooral diensten van de overheid. Hieronder geven we
voorbeelden.
- Diensten die belangrijk zijn voor de samenleving. Bijvoorbeeld
basisonderwijs in Nederland.
- Sociale diensten. Bijvoorbeeld sociale huisvesting.
- Diensten van notarissen en deurwaarders die door de overheid zijn
benoemd.
Ook de volgende diensten vallen niet onder de Dienstenrichtlijn:
- Koop en verkoop van goederen, bijvoorbeeld in winkels.
- Vervoersdiensten en havendiensten. Bijvoorbeeld de NS en
luchtvaartmaatschappijen.
- Gezondheidszorgdiensten. Bijvoorbeeld de tandarts.
- Gokactiviteiten. Bijvoorbeeld fruitautomaten en casino's.
- Particuliere beveiligingsdiensten.
- Financiële diensten. Bijvoorbeeld diensten van een bank, leningen,
verzekeringsdiensten, pensioendiensten en bedrijfspensioendiensten.
- Elektronische communicatiediensten en diensten die hiermee te maken
hebben. Bijvoorbeeld internetproviders.
- Audiovisuele diensten. Bijvoorbeeld radiodiensten, tv-diensten zoals
kabelbedrijven.
Meer informatie
